در سوگ رفته گان شب قدر

در شب قدر چه خالصانه
عطر با هم بودن مي فشاريم
عاشقانه و دوستانه
خداي مان را صدا ميزنيم
آهاي خدايا!
چه ميشود؟
گاو قوم عيسى را
دوباره خلق بكني و
ما دوباره بكشيم اش
و دشمن مان را بشناسيم
يك ملت موريانه افتاده گان قرن گشته اند

خدايا!
چه ميشود
اين همه عاشق حور را
اگر عاشق خودت نمي كردي
لا اقل عاشق انسانيت شان ميكردي

خدايا!
نيك ميدانم
قهار نام توست
ولي اين را نمي دانم
چه وقت بالآي اين حور پرستان قهر ميشوي

خدايا!
فضولي نيست
ولي
اين هزار ماه را
باز خونين كردند.

شاعر: ضیاءالحق فیروزکوهی

دسته بندی :